Söyleyemeyişime bir deneme 2
Aslında goldü bütün attıklarım. mahallenin bütün çocukları düşman olduğu için zatıma.. taş üstü diyip saymadılar attığım hiçbir golü.bu bu şanssızlık değil sonradan.. doğuştan benimkisi. Ne zaman uçurtma yapsam rüzgarlar hapsolur biryerlerde… 4 yapraklı gonca avına çıkarken ben dikenli sarmaşıklar bile kuruyup kalır elimde. Şanssızlık diz boyu. Sensizlik bir ömür boyu… ağlamak yakışmaz belki. Ama ölmek nede yakışır ağlamasını bilen adama..
okyanusa bakan evimde kendimi içerden kitleyip anahtarı atmak var mavi derinliklere. birde sen varsın aklımda. taa derinlerde…gözlerimde bir akşamüstü hüznü. penceremde bir sabah yeli… sensiz sabahlarda sığınırken ben yastığındaki sensizliklere… inadına ağlıyorum yıllardır kalıp gibi beyinlere işlenen özlü sözlere..
ey alfabenin son harfi. kutsallığının farkındamısın.bense 5 karaktere sığdırılan bir hüzün damlası.öznesiz cümlelere düşmanım artık. sen olmayan şiirlere dargın. sensiz yollara hasımım, güneşlere kavgalı. her yolumu sana çevirirken yolllarda kayboluyorum.. ve sonu getirilemeyen cümleler diyarından sesleniyorum… seni… sevi….
Etiketler: bir, deneme, deneme okı, oku, özgün adam, söyleyemeyişime