Kötüyüm İşte
Hangi yemine inanırsan o yemini edeyim… Kötüyüm işte. Hani gözüne güneş gelince elini kaldırırsın ya rahatsız olupta.. mecalim yok. Gözüme sen kaçtın. Elim kalkmıyor.ağlamayı aştım artık güzelim. Ağlamayarak üzülüyorum. Vallahi yalan değil artık adını anmadan cümleye başlayamadığım. Besmele gibi dilimde adın. Her hüzünlü şarkıda siluetin gözümün önünde. Hani herkesin kendini bulduğu şarkılar var ya. Ben o şarkılarda kendimi kaybediyorum. Kötüyüm işte…
Artık eski tadı vermiyor güneşin batışını izlemek. Sanki eskisi gibi batmıyormuş gibi. Yada ne bileyim şekerli çay bile şekersizin tadını vermiyor artık. Ağzımın tadı bozuldu. Kötüyüm işte.
Baş dönmesi hayatımın bir parçası. Artık onsuz olmuyor bir zamanlar sensiz olmadığı gibi.. ay parlamıyor sanki geceleri. Sağanak yağmurun sesi çıkmıyor. Hiçbir doğa olayı eski tadını vermiyor.
Ne zaman elime bir uğur böceği alıp dilek tutsam… sonra bağırsam peşinden “uuç uuç böceğim” diye…dört ayakla sarılıp parmağıma pis pis güler. Dileğim gerçek olmasa da uçtuğunu göreyim derim. Anlamaz… Hayvan işte..
Kötüyüm işte. Her şey düşman görünür oldu gözüme. Omuzdaşlarım sırtını döner oldu. Arkadaşlıklar arkada kaldı… ve sen… kötüyüm işte..
Aklımı kurcalayan onca şey varken senin derdinle yanamam. Gözümü yumup adını tekrarlıyorum. Ne zamanki yüzün gelmeyecek gözümün önüne. O zaman bitecek başlamamış olan her şey. Ama şimdilik her şey aynı… kötüyüm işte…
“Özgün Adam”
Etiketler: deneme, işte, kötüyüm, kötüyüm işte, özgün adam