Umrumda değil
Ne yüzün gelir gözümün önüne ne gözün. Ne tutmadığım ellerin gelir aklıma nede hafif hafif unutmaya yüz tuttuğum ses tonun. Ne telefon ederim ne mektup yazarım. Ne ağlarım nede adını anarım. Ne hatırlamaya çalışırım nede unutmamak için çaba harcarım. Ne karalar bağlarım nede türküler söylerim arkandan. Ne Allahın selamını esirgerim nede devamını getiririm. Ama söz dinlerim. Yırtarım bütün fotoğrafları. Umurumda değil. Unutabilirisin. Siledebilirsin beni hayatından. İlk değilsin atlatmam kolay olur. Ama sen, benim gibi bir dağı kolay atlatabilirsen… Olay olur.
Ama sırlar iki kişi arasında olmak için varmış. 3 kişi arasındaki sır değilmiş. Acı tecrübeler adam ediyor adamı. Ve ben tecrübe defterime bir çizik daha atıyorum sayende. Ve sayende içime bir adım daha kapanıyorum. Güneş diyorum senin karanlığına inat. ve senin zifirinde boğulmaktansa güneşin sıcaklığında kavuruyorum kendi kendime olan itaatsizliğimi.
Söz vermiştim kendime. İçimdeki “verilip de tutulmamış sözlerin ızdırabı” hesabı kabarıkken yapmamam gereken en önemli şeyi yaptım. Sana verdiğim sözü unuttum. Kendime koyduğum tabuyu çiğnedim. Konuşulmaması gereken konular birbirini kovalarken ne geri adım attım ne geri kaldım. İşte sonunda olan yine bana oldu. Yalnız kaldım.
Vallahi pişman değilim. Dedim ya kolay atlatırım. Şimdiye kadar nelerini atlattım…
Ama sen pişman olursan… biraz geç kaldın.
“Özgün Adam”
Etiketler: değil, deneme, deneme oku, oku, özgün adam, umrumda, umrumda değil