Özgün Makale Arşivi

     15 yaşına kadar gazeteleri tencerelerin yanında verilen kağıt birikintileri olarak tanıdım. Bu kağıtlarla ya camlar silinir ya halı yanmasın diye yine aynı gazeteden alınan  tencerenin altına konulur yada huni şekline getirilip başa takılırdı. Daha ötesini düşünemedim. Çünkü televizyonlardan edindiğim eksik bilgilerle o kadar dolmuştum ki tencere tava veya ev eşyası vermeyen gazeteleri dışlar hale gelmiştim. Kampanya dedikleri şeyi tam olarak 99 yılında zaman gazetesinden aldığım bilgisayar ile tanıdım dersem yalan söylemiş olmam. Ondan sonra iman ettim ki gazeteler artık sadece tencere ve tava vermiyor. Uçak bileti, traktör lastiği, kapı kolu cilası, şampanya açacağı, anahtarlık ve bir insanın işine yaramayan (more…)

   2008 Pekin olimpiyatları yapıladursun, kimimiz TV den izleyerek kimimiz arkadaşlardan duyarak kimimizde internet haberlerinden takip ederek kazandığımız altın gümüş bronz madalyaların sefasını sürüyoruz. Türkün başarısı tabiî ki herkes mutlu ediyor. Ama hiç kimse orada icra edilen bütün spor dallarını normal hayatta rutin olarak kullandığımızı bilmiyorlar ve işin garip tarafı asla da öğrenemeyecekler.

   Bu ülke Elvan Abeylegesse gibi atletleri çok rahat yetiştirir aslında. Sabah otobüs peşinde işe bir otobüs önce gidebilmek için koşan canım halkım elbette ki koşmayı doğal bir dürtü sanar. Ve elbette ki koşmak onun için sadece sıradan bir eylemdir. Yataktan 5 dakika kar etmek için otobüs peşinde 100 metreyi 12 saniyede koşan nice devlet memurları tanırım. (more…)

     Herhangi bir meslek dalında “profesyonelleşme” tabiri geçtiği zaman herkes normal olarak “gereklidir efendim” diyerek son noktayı koyar. Ama günümüzün popüler mesleklerinden bir olan “dilencilik” bu tabirin doruk noktasına ulaştığı yerdedir. Yani artık profesyonelleşmek diye bir şeyden söz edilemez çünkü dilenciler çıtayı o kadar yükseğe çakmışlar ki mühendis doktor vb gibi mesleklerin dilencilerin kendi alanlarında geliştirdiği yeteneklere yetişmesi için bayağı bir ihtisas yapması gerekecek.

  Ramazanda sayıları iki katına çıkan ve pantolonu giyerken bir bacağını kıvırıp dizinden aşağısı yokmuş gibi görünen dilenciler sayesinde artık sokaklarda gerçekten kimin ihtiyacı var anlayamaz olduk. Gerçi ihtiyacı olan insan sokakta dilenemez orası da ayrı konu ama meslek erbabı olmak farklı şey tabi.

 Size neyi anlatacağımı tam olarak bilmiyorum. Mecidiyeköyde “Allah rızası için 10 YTL ” diye dilenen bir dilenciyle başlarsam olmaz tabi. iyisimi ben küçük küçük anılarımı anlatmaya (more…)