Özgün Makale Arşivi

Sonu neye varır bilmem. Gidiyorum şimdilik bir hayalin gölgesinde. Güneş yüzüme vururken önümü göremediğimdendir gaibe olan aşkım. Hayra yormaya başladığımdan beri gördüğüm bütün kabusları, hayırsızlıklar çevirdi elemlerimin etrafını. Gel mi desem ? ne desem. Muallaklıklar denizinde sarıldığım yılanlar kıydı bana, sana koşarken farkına bile varmadan çiğnediğim güllerin ahı vurdu hülyalarıma. Ey isminin baş harfi, ismimin baş harfinden sonra gelen isimsiz hayal kahramanı. Nedendir bu sükunetin. Son sözlerin acı verir mi seninde?. Sıradan değilim de ne olur. Herkes gibi değilim de. Ey hayatımın öznesi olmaya aday, ala şahsiyet. Herkes gibi olmaktan imtina et.
(more…)

         Bir at oldum. Sana koştum dörtnala. Ayağımdaki nalımı sakladılar uğur diye. Bende dört nal vardı. Ama uğurum olan sen yoktun. Güneş oldum sana doğdum her sabah. Söneceğimi bile bile Karanlıkları aydınlattım ışığımla. Kendimi kararttım. Sen yoktun. Bir Dilek oldum kendimi astım ağaca. Ha gerçekleşmiş ha gerçekleşmemiş. Senin yolundaydım. Sen yoktun. Gül oldum sana açtım. Buram buram koktum etrafıma. Ayağı çıplak çocuklar yoldu beni. Oysa seni beklemiştim. Sen yoktun. (more…)

            Cahil olası geliyor insanın.. Ne okuyasım var ne yazasım. Öğrenmeseydim okuma yazmayı belki rahat ederdim. Hiç okula gitmeseydim mesela. Anadan doğma ve sadece yaşamak için yeterli olan bilgilerle yaşasaydım. Ve ölseydim mesela…

            Resimlerden takip edilen bir dünya çokta acı vermese gerek. Ne lise aşkları olurdu nede okurken gözyaşlarına boğan şiirler. Denemelerde olmazdı hayatımda. Acı olmazdı mesela.. (more…)

 Hangi  yemine inanırsan o yemini edeyim… Kötüyüm işte. Hani gözüne güneş gelince elini kaldırırsın ya rahatsız olupta.. mecalim yok. Gözüme sen kaçtın. Elim kalkmıyor.ağlamayı aştım artık güzelim. Ağlamayarak üzülüyorum. Vallahi yalan değil artık adını anmadan cümleye başlayamadığım. Besmele gibi dilimde adın. Her hüzünlü şarkıda siluetin gözümün önünde. Hani herkesin kendini bulduğu şarkılar var ya. Ben o şarkılarda kendimi kaybediyorum. Kötüyüm işte…
   Artık eski tadı vermiyor güneşin batışını izlemek. Sanki eskisi gibi batmıyormuş gibi. Yada ne bileyim şekerli çay bile şekersizin tadını vermiyor artık. Ağzımın tadı (more…)

    Aslında goldü bütün attıklarım. mahallenin bütün çocukları düşman olduğu için zatıma.. taş üstü diyip saymadılar attığım hiçbir golü.bu bu şanssızlık değil sonradan.. doğuştan benimkisi. Ne zaman uçurtma  yapsam rüzgarlar hapsolur biryerlerde… 4 yapraklı gonca avına çıkarken ben dikenli sarmaşıklar bile kuruyup kalır elimde. Şanssızlık diz boyu. Sensizlik bir ömür boyu… ağlamak yakışmaz belki. Ama ölmek nede  yakışır ağlamasını bilen adama.. (more…)

Açılış parçası hep aynı hayat senaryosunda…emel söylüyor. “hoş geldin hüzün”..
Birkaç gün geçmeden başlıyor barış manço en içten sesiyle. “Fikrimden geceler yatabilmirem”..Sezen aksu eşlik ediyor barış abiye.. “ben sende tutuklu kaldım” diyor. peşinden yalın yalvarıyor.. “sonsuz ol” diye. Bitmiyor vefasız sevgiliye söylenen sözler. Kalbi kırıldıkça kırılan ben sessiz sessiz dinliyorum birbirinden güzel parçaları… duman yetişiyor sezen ablaya “yak beni yak kendini yak…”. Umursamaz görünüyorum. Candan erçetinden bir şarkı mırıldanıyorum. “umrumda değil.”. bilmukabele diyorsun ve ardı ardına kalp kırkları…
(more…)

Hikayeyi duymuşsunuzdur.
Duymayanlar için birde ben anlatayım… 

       Sançiyano hiç işlemediği bir suç yüzünden hapse girer. Hapiste kendini çok yalnız hissetmektedir.

       Bir gün hücresinin dar penceresinden dışarı bakarken, parmaklığa tırmanan bir karınca görür. Karıncayı görünce o kadar sevinir o kadar sevinir ki hemen karıncayı eline alıp
“Bu karanlık hücrede o kadar yalnızım ki benimle dost olur musun?” diye sorar.
Karınca duruma anlam veremez ve Sançiyano’ nun elinden atlayarak parmaklılardan yukarı doğru tırmanmaya devam eder.

       Fakat Sançiyano ısrarlıdır. Tekrar eline alır karıncayı tekrar sorar;
“Bir dosta çok ihtiyacım var. Bu karanlık hücrede o kadar yalnızım ki…”
Karınca sanki bu zoraki dostluk teklifine evet dercesine Sançiyano’ nun elinden aşağı doğru iner ve hücrenin tam ortasına gelip durur. (more…)

 Erkek :ama bir şansım daha olmalı…
 Kız: :sen o şansı kaybedeli çok oldu.
 Erkek :ne olur her zaman bir şans daha vardır
 Kız :senin yok..
Edalı kız saçlarını uçuşturup Kadıköy vapuruna giderken üzüntülü genç telefonu aradı ve hiçbir zaman kim olduğunu öğrenemeyeceğim birine döktü içini.
 -Asla olmayacak.. yine başaramadım…

Başaramayanlar diyarına hoş geldin diyesim geldi. Hep bir şans vardı aslında. ama elinin altında olduğu için şans olarak değil sıradanlık olarak nitelendirdi. Bunun için bu (more…)

       Sinema filmlerinde yada dizilerde kalabalık olsun diye kullanılan bir terim… Figüranlık. Yapacağı işten çok bulunacağı ortamda birilerinin olduğu bilinsin diye vardırlar. Bir amaca hizmet etmezler. Bir sonuca ulaşmaya çalışmazlar. Kütleleri sadece varlıktan ibarettir. Düşünmezler. Sadece söyleneni yaparlar. Tam bir günü cüzi bir para için sahne önlerinde geçirirler. Ana karakterleri ön plana çıkarmak için sırayla ölürler. Yada unutulup giderler…

(more…)

Güle Güle Kardeşim.

 Lise arkadaşımı,canımı ciğerimi askere uğurladım. Her seferinde sanki daha önce hiç asker uğurlamamış hissine kapılıp, aynı şeyleri aynı hazla yapıyorum. Otobüsün önüne geçip istiklal marşı okumak… görmese bile otobüs gözden kaybolana kadar arkasından el sallamak gibi…
 Çok karışık duygular içinde oluyor insan. Siz hiç hem ağlayıp hem davul zurna eşliğinde halay çeken bir baba gördünüz mü? Ben gördüm. Gözyaşlarını halay başının elindeki mendile silen anaları gördünüz mü? Onuda gördüm. Otobüsün önünde dimdik ayakta durup hazır olda asker selamı verdikten sonra, arka koltuklarda sinip gözyaşlarını kimseye belli etmeden silen delikanlılar gördüm. (more…)